Het skigebied van Davos bestaat uit 5 gebiedjes die allemaal een geheel eigen karakter hebben. Er hoeft nauwelijks gehiked te worden en dat zorgt ervoor dat je met dit camp gegarandeerd de meeste off-piste kilometers maakt. Dit heeft alles te maken met het fantastische off-piste aanbod, dat zeer goed met liften bereikbaar is.
Het hippe chique Davos met de vele shops en lounge barretjes zorgen voor een leuke invulling van een middag na een lange off-piste afdaling tot in het dorp. Deze bestemming is al jaren één van onze favorieten.
Backcountry Ripstar organiseert verschillende professionele Backcountry (BC) Trips naar de beste spots in heel Europa. Het verschil tussen BC en Freeride zit voornamelijk in het terrein, we gaan BC namelijk veel verder off-piste. Daarom is 5 dagen begeleiding van een berg- of snowboardgids een must. In kleine groepen (4-8 personen per gids) maken we tochten door de natuur naar spots die voor anderen verborgen blijven. Naast spectaculaire afdalingen coachen onze doorgewinterde berggidsen je ook in "Avalanche Awareness". De avonden besteden we vaak aan toerenplanning, sneeuw- & lawinekunde, kaartlezen of GPS navigatie.
Locatie
Het gebied Davos en Klosters
Davos / Klosters bestaat uit 5 gebiedjes die allemaal een geheel eigen karakter hebben:
- Parsenn: Meer dan 100 km geprepareerde pistes met alle moeilijkheidsgraden. Gebied is verbonden met Schatzalp en Gotschna met een 12 km lange off piste afdaling naar Küblis.
- Madrisa: pistes van beginners tot gevorderden.
- Gotschna: pistes met alle moeilijkheidsgraden en verbonden met Parsenn.
- Pischa: In de zon gelegen skigebied met een funpark.
- Jakobshorn: Skigebied met alle moeilijkheidsgraden. Halfpipe in het dal met een zeer gezellig terras.
- Rinerhorn: Rustig skigebied met alle moeilijkheidsgraden.
Het dorpje Davos
Davos is met ruim 1560 meter de hoogstgelegen stad van Europa. Het vroegere Kuuroord is hard op weg om één van de bekendere freeridespots te worden. Gelukkig is dit nog niet volledig bij de scene doorgedrongen, dat het gebied rond Davos één van de beste spots is in Europa. Het hippe chique Davos met de vele shops en lounge barretjes zorgen voor een leuke invulling na een dag lang poederrijden. Deze bestemming is al jaren één van onze favorieten.
Davos is eigenlijk een klein stadje waar van alles te doen is. Je kunt beter vragen wat er niet te doen is! Een ijshockeymatch van topper Davos is een echte aanrader!
We zullen een paar dingen noemen:
- theater
- casino
- bar
- fitness centrum
- sport centrum
- tennis & squash centrum
- indoor golf centrum
- hang-gliding & para-gliding centrum
- overdekt zwembad met sauna & massage ruimte
- excursies met de Rhaetian Railway
- arrenslee tours
Niveau
Tijdens deze reis zal er weinig gehiked worden. Misschien een keer een kwartiertje, maar meer ook niet. We hebben deze locatie namelijk uitgezocht op zijn perfecte lift-poeder connectie. Wel wordt verwacht dat je een hele dag op je board kan staan en niet na een uur toe bent aan Heisse Choco. Dan ben je bij Ripstar aan het verkeerde adres!
Tijdens deze reis worden geen gevaarlijke acties van je verwacht. Het is niet de bedoeling dat je nog nooit off piste bent geweest, maar je hoeft niet steil en snel te kunnen boarden. Wil je eigenlijk je eerste poederervaring opdoen, boek dan eerst bij Ripstar een Freeride Camp.
Je hoeft geen uitgebreide kennis te hebben van de alpine gevaren. Tijdens de backcountry tochten, maar ook ’s avonds vertellen de gidsen je hier van alles over. Iets voorkennis is natuurlijk wel van voordeel.
Freeride paspoort
Afdalen: 2 < 35 graden. Terrein voor gevorderde freeriders. Er wordt een goede techniek van de rijder verwacht.
Conditie: 2 Voldoende; dag achter iemand aan rijden die net iets beter is, korte hikes.
Kennis: 1 Je bent op de hoogte van de basiskennis die nodig is om veilig te freeriden.
Klimmen: 1 Korte hikes, vanaf de piste/lift < 28 graden. Makkelijk en overzichtelijk terrein.
Ervaring: 2 Je bent al vaker buiten de pistes geweest. Net uit het zicht van de piste, bekend en overzichtelijk terrein.
Accommodatie
We verblijven in het 3 sterren hotel Bad Serneus in Serneus (1000m). Dit hotel is echt een enorme upgrade t.o.v. ons vorige onderkomen Chesa Selfranga.
Serneus ligt iets voor Klosters/Davos in een vallei en heeft direct aansluiting met het Parsenn skigebied. De bus naar de bergbahnen stopt direct voor het hotel en brengt ons binnen 10 minuten naar de dichtstbijzijnde gondel (die je naar de Gotschnagrat brengt op 2285m.) Vanuit het Parsenn skigebied is er een prachtige offpiste afdaling tot aan het hotel. Ook komen er diverse pistes uit op zo’n 10 minuten lopen van het hotel.
Bad Serneus is beroemd vanwege een zwavelhoudende mineraalwaterbron die hier in de 15e eeuw werd ontdekt. Sindsdien wordt het helende water gebruikt voor de behandeling van diverse aandoeningen. Uit ervaring kunnen we vertellen dat een zwavelmineraalbad ook heerlijk is om even te chillen na een dagje freeriden of backcountry! Buiten de baden beschikt het hotel over een Sauna, Turks stoombad, Kneippbaden, Infraroodkabine, Solarium, Internet, Grote parkeerplaats, Restaurant en Raclettekelder. Bovendien beschikken we over onze eigen videoruimte.
Check in is vanaf 15.00 uur en check out is tot 10.00 uur.
Programma
De eerste dag staat in het teken van inboarden en het omgaan met de backcountry uitrusting. We zullen oefenen met de lawine piepers, zoals het gebruiken en zoeken hiervan. Dit alles afwisselend met vette off-piste runs. Het gebruik van de sneeuwschoenen komt aan bod, zodra we ze nodig hebben..
Weinig hiken & veel boarden in het waanzinnige gebied van Davos is het motto voor de rest van de week. Indien er interesse voor is komen ’s avonds onderwerpen als kaartlezen, tochtplanning, materiaalonderhoud,
sneeuw- en lawinkunde en bergweer aan bod.
Elke dag wordt door de gids de beste tour uitgestippeld. Indien de omstandigheden
dit toelaten wordt er gebruik gemaakt van de verschillende gebieden in de regio. Vanuit deze gebieden is het vaak maar een klein stukje hiken en dan komen we bij oneindig lange offpiste afdalingen door de ongerepte natuur en onverspoorde poedervelden.
Belangrijk: Alles draait om flexibiliteit!! Het volledige programma is afhankelijk van de sneeuw, het weer, het niveau etc.
Gids De berggids of snowboardgids is vijf dagen aanwezig, van zondag tot en met donderdag. De gids kiest de beste spots, zoekt de beste sneeuw en is uiteraard aanwezig om de veiligheid te waarborgen.
Materiaal
Hoe zit het met de snowboards? Wil je eens wat anders proberen dan je eigen board, dan is het ook mogelijk om een dagje Salomon boards te testen. Verschillende modellen en boardlengtes zullen aanwezig zijn tijdens het camp. Wellicht dat dat wat grotere en stijvere board je toch wat meer zekerheid voor dat steile couloir geeft…
Wanneer je zelf geen eigen materiaal hebt, is het mogelijk om bij Ripstar een snowboardset (board, bindingen, boots) te huren. Ook is het mogelijk een deel van deze set te huren. De verhuurmaterialen zijn hoogwaardige spullen van het merk Salomon.
Wat houdt de backcountry uitrusting in? Een backcountry set bestaat uit een rugzak met lawinepieper, sneeuwschep, sonde, telescoopstokken en sneeuwschoenen. Wanneer je deze niet zelf in je bezit hebt is het mogelijk deze te huren bij Ripstar.
Hoe zit het met de Lawine airbag? Ripstar werkt samen met Snowpulse. Je krijgt bij deze trip kosteloos een Snowpulse backpack met airbag in bruikleen. Ripstar is de eerste organisatie in Nederland die een lawine airbag inzet bij alle Backcountry en Heli trips. Wij vinden dat je zelfs het kleinste restrisico moet beperken tot een minimum.
Is het dragen van bescherming verplicht? Het dragen van bescherming is niet verplicht, maar wij raden het wel sterk aan. Het backcountry snowboarden brengt zoveel risico’s met zich mee dat je geen maatregelen genoeg kunt nemen. Tegen meerkosten is het mogelijk om bij Ripstar een helm en rugbescherming te huren. Een impact-short zal op hygiënische gronden zelf aangeschaft moeten worden.
Wat moet je verder zelf niet vergeten? - Goggle (sneeuwbril met liefst een donker en een licht glas) - Zonnebril (voor tijdens het hiken en op de terrasjes) - Zonnebrand & lipbescherming (watervast met min. factor 15)
- Snowboardkleding (Minimaal waterkolom 5000mm en goed ademend) - Technisch ondergoed, muts en handschoenen - Vrijetijdskleding - Toiletspullen (evt. medicijnen) - Geld, legitimatie en verzekeringspasjes - Een kleine fotocamera, muziek en films maken je verblijf nog aangenamer!
Vervoer
Vervoer is niet inbegrepen in deze reis. Je zult zelf voor het vervoer moeten zorgen. Veel van onze deelnemers rijden gezamelijk naar de locatie. Het Ripstar Facebook forum is de ideale plek om vooraf met elkaar in contact te komen en carpool afspraken te maken.
Route
Auto: Vanaf Zürich Autobahn (groene borden) A1 richting Chur tot Landquart. Vanaf Landquart de 28 richting Davos. Vlak voor mezzaselva op de rotonde richting Serneus afslaan. De vignette in Zwitserland kost € 28,-. Bij het hotel is voldoende parkeerplaats. (gratis)
Trein: Basel-Zürich-Landquart-Klosters.
Vliegen: Tot Zürich. Vanaf Zürich kun je met de trein (direct bij Airport) door naar Klosters.
Data & Prijzen
Backcountry Davos [CH], 10 t/m 17 maart 2012 € 875,-
5 dagen UIAGM berggids of snowboardgids Hotel obv logies & ontbijt (7 overnachtingen) Salomon testboards Theorie clinics Ripstar Club Membership
Vervoer 6-daagse liftpas Lunch en avondeten Bergsportverzekering Backcountry uitrusting, telescoop stokken en sneeuwschoenen.
Met een groep vrienden zelf de datum bepalen en je programma samenstellen. Het camp wordt dan speciaal op jouw wensen afgestemd en zo een gegarandeerd succes.
Boekings- en betalingsprocedure
Heb je besloten welke activiteit je wilt boeken, dan kan dat direct online. Via de "Boek nu online" button krijg je een online inschrijfformulier. Kies een datum en vul alle overige velden in. Heb je alles goed ingevuld kan je via "preview" checken of alles correct is. Zo ja, klik dan op de “Submit form” button. De boeking is nu definitief en wordt naar Ripstar verzonden. Je krijgt zelf direct een automatische gegenereerde bevestiging naar je email adres gestuurd.
Na inschrijving ontvang je van ons een bevestiging en factuur in pdf per e-mail. Hierin vind je de boekingsgegevens en betalingsvoorwaarden. Indien de trip niet meer beschikbaar mocht zijn, nemen wij contact met je op! De aanbetaling bedraagt €100,-. Deze dient direct bij reservering te worden voldaan. Het restant bedrag dient minimaal 6 weken voor vertrek te worden voldaan. Indien de startdatum binnen 6 weken na boeking is, dient de reissom in één keer te worden voldaan. Je ontvangt geen betalings-bevestiging van je factuur. De laatste reisinformatie ontvang je 2 weken voor vertrek per e-mail. Eventuele busvouchers worden eveneens per email verstuurd en ontvang je een week voor vertrek.
Bankgegevens: Ripstar Europe, ABN AMRO te Doetinchem, rekeningnummer 60.93.56.070, o.v.v. naam / factuurnummer / activiteit / startdatum.
Ben je een skiër en wil je met een bevriende groep boarders mee op één van onze reizen? Dan ben je natuurlijk welkom! Hou er alleen rekening mee dat onze gidsen op een snowboard staan en ze je misschien niet kunnen helpen met het verbeteren van je skitechniek. Ben je zelf op zoek naar een freeride/backcountry trip op ski's? Kijk dan eens bij PowderPlay. PowderPlay biedt, freeride ski reizen en backcountry ski reizen aan. Eigenlijk net als Ripstar, maar dan voor skiërs!
Vandaag is mijn laatste dag hier in Davos. Vorige week zaterdag ben ik aangekomen. De omstandigheden waren niet heel erg goed. De hele winter al kampen de Alpen met een gebrek aan sneeuw. Toch liggen de pistes er goed bij en met mijn 3 weken snowboardervaring vermaak ik me prima. Vanaf maandag is het gaan sneeuwen en hard ook. We hebben enkele dagen slecht zicht gehad, maar wel verse sneeuw. Voor het eerst heb ik voorzichtig geproefd van het snowboarden in de poedersneeuw. Direct naast de pistes, maar nog wel binnen de afzetting ligt een dikke laag verse sneeuw en daar heb ik mijn eerste sporen gezet. Nog knap lastig, vergt toch weer een andere techniek.
Vandaag dus de laatste dag. Ik ben op weg naar de uithoek van 1 van de bergen. Ik zag een paar liften op de kaart die ik afgelopen dagen niet heb kunnen nemen door de omstandigheden. Het ochtendzonnetje prikt door het wolkendek en ik draai mijn bochtjes naar het middenstation. Plots komen er 5 man uit de bossen boarden. Ze dragen helmen, spiegelbrillen, rugzakken en draaien en springen de piste op. Even probeer ik ze op de piste bij te houden, maar binnen no time zijn ze uit het zicht. Waar kwamen die gasten vandaan en vanwaar die uitrusting?
Ik besluit een lunch te pakken in een van de restaurants op de piste. Eenmaal binnen zie ik de 5 boarders in een hoek aan een tafel zitten. Nieuwsgierig geworden kies ik de tafel naast hen. Het valt me op dat ze allemaal een soort zender dragen die met een houder om hun bovenlichaam hangt en probeer iets van hun gesprek op te vangen. Tot mijn verbazing zijn het Nederlanders en ik probeer het gesprek te volgen. Waarschijnlijk doe ik dit niet al te subtiel, want al snel merkt de oudste van het stel me op. Ik groet hem een beetje schaapachtig, shit....Hij vraagt in het Duits of ik alleen ben en antwoord hem in het Nederlands dat mijn boardmaatje brak is van gisteren en vanochtend in bed is blijven liggen."Waarom lunch je dan niet even met ons mee?" vraagt ie.
Degene die me uitnodigt aan tafel blijkt Sjoerd Remmelink te zijn, eigenaar van Ripstar, een organisatie die snowboard- en surftrips regelt. De andere vier zijn deze week met hem mee op een Back Country trip in het gebied van Kaprun en ze stellen zich voor als Robbert, Chris, Niek en Ivar. Inmiddels wordt het eten geserveerd. De mannen hebben flinke borden pasta voor zich waarbij mijn broodje bratwurst maar schril afsteekt. "Wat hebben jullie omhangen?" vraag ik, doelend op de zenders die me al eerder opgevallen waren. "Piepers" zegt Chris, zijn pasta naar binnen slurpend. "Voor als ik in een lawine kom, kunnen die andere nerds me tenminste vinden". Robbert, met hangsnor legt uit dat de piepers een signaal uitzenden. Zodra er iemand in een lawine terechtkomt, zetten alle anderen hun piepers op ontvangen en zo kunnen ze een onder de sneeuw verdwenen snowboarder of skiër terug vinden. "Daarvoor gebruik je verder een sonde, een soort van uitklapbare stok, en een schep" voegt Robbert toe. "Oh" reageer ik onder de indruk "en is dat al eens voorgekomen?". "Nee, hebben wij nog niet meegemaakt" zegt Niek, "daar zorgt hij wel voor" wijzend op Sjoerd. Sjoerd vertelt dat er altijd een training is met piepers, sondes en scheppen aan het begin van een Back Country trip, ongeacht je niveau en de ervaring die je al met de apparatuur hebt. Kaprun schijnt daarvoor een speciaal aangelegd oefengebied te hebben, met zenders die verstopt zijn onder de sneeuw en die binnen een bepaalde tijd gevonden dienen te worden.
Mijn interesse is gewekt. Dat rijden op de piste is wel cool, maar die eerste poedersneeuw smaakte naar meer en ik zou ook wel eens de Back Country in willen. "Jullie boarden vast al heel lang he" zeg ik "om met zo'n Back Country mee te kunnen". Dat blijkt geen maatstaf voor het wel of niet op reis gaan met Ripstar. Deze mannen boarden inderdaad al vele jaren, maar Sjoerd geeft aan dat het niveau van de trip aangepast wordt op de deelnemers. Als je gecontroleerd een zwarte piste af kunt, kun je in principe een reis bij hem boeken. Naast Back Country is er namelijk ook nog het Freeriden. Een niveautje lager, maar minstens net zo veel fun.
De pasta en bratwurst zijn inmiddels op en we bestellen nog wat koffie. Langzaam komen de verhalen los van de afgelopen week. Ook deze groep had last van de omstandigheden in het begin van de week. Sjoerd heeft blijkbaar nog wel verse sneeuw weten te vinden, maar het hield niet over. "En toen begon het zondag toch te dumpen" zegt Ivar. "Het bleef maar gaan, dus dat beloofde dikke pret!". Wat dikke pret betekent, daar kom ik al snel achter. Zo vertelt Niek dat hij een huisje 'gesticked' heeft. Om een en ander te verduidelijken komt het digitale fototoestel uit een van de rugzakken en ik zie wat hij bedoelt. Op de foto springt Niek van een huisje af ergens ver weg van de pistes. Verder zie ik foto's van afdaling die zo steil lijken dat ik me afvraag of de hoek wel klopt. "Tsja" beaamt Ivar:" Hier moest ik toch ook wel even slikken ja. We moesten een stuk lopen over een hele smalle richel. Links van me niets dan hoge rotsen waaraan ik me amper kon vasthouden en rechts gaapte een afgrond. We moesten snowboardend afdalen door een smalle couloir, een doorgang tussen twee rotspartijen en die afdaling was steiler dan ik ooit eerder gereden heb. Daarachter opende zich echter wel een van de beste en ongerepte poedervelden die ik ooit gezien heb, volle bak naar beneden!" Ik zie op de inmiddels tevoorschijn gehaalde filmcamera vier man met de armen omhoog, rijdend op de tail van hun snowboard een enorme groot veld verse sneeuw induiken. "Maar eh, dat is toch best gevaarlijk?" zeg ik. De toon van Sjoerd is gelijk een stuk serieuzer: "Dat klopt zegt hij en daarom moet je ook nooit zonder gids off piste gaan". Sjoerd legt uit welke opleidingen hij allemaal gevolgd heeft om een volwaardig gids te worden voor dit soort trips. "In Nederland hebben we natuurlijk geen enkele ervaring met bergen" vervolgt hij "en de gevaren worden veel te vaak onderschat met alle nare gevolgen van dien"."Zoals bijvoorbeeld die skiër afgelopen woensdag" zegt Chris. Ik vraag wat er is gebeurd. "We stonden boven aan een afdaling" zegt Niek: "En het was duidelijk dat Sjoerd zich even goed moest orienteren en de gevaren in moest schatten voordat hij ons naar beneden liet gaan. Toen kwam er opeens een skiër aan, helemaal alleen, die vertelde dat er beneden ergens een lawine af was gegaan. Hij wist er verder ook niets van. Nou goed, Sjoerd koos dus een route en we komen inderdaad die lawine tegen, blijkt dat die skiër hem zelf in een eerdere run losgetrapt had. Lekker, zal je onder komen als je alleen bent". "Of nog fijner" voegt Robbert toe: "Zo'n gast zal hem lostrappen terwijl jij een stuk lager staat te wachten met je groep!". Het is me duidelijk. Zomaar even off piste is geen optie en alleen al helemaal niet, daar komt nog wel het een en ander bij kijken.
"Maar..." zegt Ivar: "Als je weet waar je mee bezig bent en je treft de juiste voorzorgsmaatregelen, dan is er echt maar heel weinig wat in de buurt komt van een dagje Backcountry". Hij pakt de camera en laat me een foto zijn. Ik zie een grote schans middenin een poederveld waar iemand met een flinke vaart vanaf knalt. "Robbert" grijnst Ivar. "Die schans koste ons een dik uur om te bouwen, maar dan heb je ook wat!"
"Te gek, maar zoiets ligt niet direct naast de piste he?" vraag ik. "Nope, dat kost soms aardig wat tijd. Je moet vaak flinke stukken lopen, hiken in snowboardtaal, om de mooie gebieden te bereiken" zegt Sjoerd. "Of om er weg te komen" treitert Chris. Blijkt dat Sjoerd de uitloop van een afdaling eerder die week verkeerd ingeschat had. Liep minder steil dan hij had gehoopt en de mannen moesten 2 uur door heupdiepe sneeuw ploeteren om weer in de buurt van bewoond gebied te komen.
Inmiddels wordt er afgerekend. De zon is goed doorgebroken en we maken ons op voor vertrek. Sjoerd geeft me het internetadres van Ripstar voor meer informatie en we wisselen emailadressen uit. We nemen afscheid van elkaar. "Als je me mailt" roept Robbert: "Dan stuur ik je even de internetlink van onze foto's". Ik zie de vijf uit het zicht verdwijnen en weet zeker dat ik dit ook een keer moet gaan doen....
5 dagen UIAGM berggids of snowboardgids 
Vervoer
